EchoesEvenement

Poels kiest in weerwil de weg rechtdoor

By november 21, 2018 No Comments

“Ik ben een idealist, denk ik.” Marijn Poels zit gemoedelijk op een barkruk. “Ik kom uit een hippienest en dat nest maakte zich de afgelopen tijd wel wat zorgen om mij.” Afgelopen donderdag vertoonden wij zijn nieuwe documentaire in Filmhuis De Domijnen in Sittard en we sloten af met een Q&A-sessie.

Marijn ziet er uit als een man die altijd onderweg is. Outdoor jack aan, sjekkies rokend. Hij zoekt. Zo zagen we hem die avond ook door zijn film “Paradogma” banjeren: peinzend in de trein onderweg naar Jordan Peterson, terwijl hij de indruk wekt dat hij in transit eventjes googlet wie hij nu weer eens mag filmen. “Mijn schoonzus vroeg of ik wist wat ik deed. Ze had veel over de man gelezen. Maar ík praat met hem!” Hij begeeft zich schijnbaar lichtvoetig op controversieel terrein. Haast kritiekloos brengt hij zijn subject in beeld. Diepere vragen worden enkel gesteld als interne monoloog, onderweg naar een volgend interview. Of in zijn atelier – een boomhut met uitzicht op pastoraal landschap- ver weg van het woeden van de gehele wereld.

Ik vind RT een verrijking voor het media aanbod in Europa.

Paradogma werd gemaakt naar aanleiding van de ophef die ontstond over zijn vorige werk The Uncertainty has Settled [YT]. In deze film liet Poels klimaatsceptici aan het woord. Hij deed dit in wat zijn signature style lijkt te zijn: met ruimte voor de opinie -gefundeerd of niet- van de mensen die hij voor zijn lens heeft. Het werd hem niet in dank afgenomen. Zijn stijl werd zelfs als gevaarlijk bestempeld. Zijn film zou willens en wetens onduidelijkheid creëren in de klimaatdiscussie, door verspreiding van misinformatie. Uncertainty has settled, letterlijk, door zijn film. Poels zou schuldig zijn en zijn onschuld veinzen. Zijn nieuwe film is wat dit betreft niet anders en dat is precies zoals Poels het wil. “Ik wil dat er met elkaar gesproken wordt.” antwoordt hij op de vraag wat zijn voornaamste drijfveer is. “Het is onmogelijk om feit en mening te onderscheiden als je niet met elkaar aan tafel zit.”

In de film worden mannen geïnterviewd van allerlei pluimage: een Onkel uit zijn Oost-Duitse schoonfamilie schetst het leven in een gelijkgeschakelde samenleving onder surveillance van de Stasi; een mediafilosoof beschrijft de impact van sociale media op objectiviteit van de berichtgeving; een beurshandelaar stelt de status quo van links versus rechts ter discussie als een systeem van de elite om de massa te kunnen controleren. Wat die massa betreft: in de film zijn de mainstream media geen moment aan het woord. Het zijn de outliers op links en op rechts -de extremen- die Poels laat oreren.

Het mag pijn doen.

De enige nieuwspartij die hij voor de camera krijgt is Russia Today (RT) Deutschland. “Ik wilde beiden er graag bij hebben, maar de Nederlandse publieke media willen niet”, zegt Poels wanneer ik hem hierop wijs. Op de vraag of je Russia Today er wel bij wilt hebben gezien de banden met Putin antwoord hij duidelijk: “Ik vind RT een verrijking voor het media aanbod in Europa. Ongeacht de inhoud. Ik ken nu in elk geval wel het andere geluid.” Op mijn vraag of het grote publiek dit wel kan onderscheiden antwoord hij: “Daar moet je hard voor werken, maar het mag pijn doen.”

In de laatste scene van de film komt Poels in zijn muffige autootje aantuffen bij een kruising op het platteland. “Bij de volgende kruising links afslaan.” zegt het navigatiesysteem. Na een korte aarzeling rijdt hij rechtdoor. “Omdraaien en links afslaan!” Probeert de navigatie met enige dwang. Poels kiest in weerwil de weg rechtdoor.

Paradogma: Why true liberty needs heretics van Marijn Poels is momenteel te zien in selecte filmhuizen. Voor meer informatie zie www.marijnpoels.nl.

The Uncertainty has Settled is te zien op YouTube.

Raoul Boers

Raoul Boers

Mijn naam is Raoul Boers en ik ben projectleider van Media Valley. De eerste webpagina die ik schreef ging over Star Trek en beeldvorming omtrent technologie. Het was 1995 en ik studeerde Cultuur- en Wetenschapsstudies in Maastricht. In het kader van de onderwijsmodule “Images of Technology” schreef ik over Gene Roddenberry die ooit zei dat hij niet wist HOE het over-en-weer beamen door Scotty werkt, maar wel DAT het werkt.

Leave a Reply